start

RFID (Radio Frequency Identification) jest jedną z najprężniej rozwijających się technologii automatycznej identyfikacji. Technologia ta wykorzystuje sygnały radiowe do bezprzewodowej wymiany danych pomiędzy etykietą a czytnikiem - dzięki temu nie jest potrzebna bezpośrednia widoczność tych dwóch elementów, jak to ma miejsce w przypadku odczytu kodów kreskowych.

RFiD rozszerza zastosowanie systemów automatycznej identyfikacji, stanowi zarazem uzupełnienie technologii kodów kreskowych wszędzie tam gdzie do tej pory nie było możliwe było ich użycie. Zainteresowanie RFiD największych sieci sprzedaży detalicznej oraz firm logistycznych i wykreowanie standardu EPC sprawia, że technologia ta zyskuje coraz większą popularność, przez co stale powiększa się grono zainteresowanych jej implementacją we własnych przedsiębiorstwach.

RFID współistniejąc z technologią kodów kreskowych może ją zastąpić wszędzie tam gdzie:

• nie jest możliwy dostęp do kodu kreskowego w celu jego odczytania,
• wymagane jest ograniczenie czasu i wkładu pracy przy odczycie informacji o produkcie,
• wydzielenie produktu jest trudne do uzyskania (np. konieczna jest rozbiórka palety lub innej jednostki logistycznej),
• konieczne jest przechowywanie informacji na produkcie a nie w bazie danych.

Systemy RFID znajdują zastosowanie w następujących gałęziach gospodarki:

Technologia RFID wykorzystuje sygnały radiowe niskiej mocy do bezprzewodowej wymiany danych pomiędzy transponderem (etykietą RFID) a dekoderem (czytnikiem). Czytniki RFID mogą jednocześnie czytać i przetwarzać dziesiątki etykiet znajdujących się w ich zasięgu.

Etykieta RFID (tag) składa się z procesora (IC) i anteny (zwykle napylanej na warstwie izolatora). Dane zapisywane są w pamięci podręcznej IC i transmitowane za pomocą anteny. Prędkość transmisji i zasięg zależą od wykorzystanej częstotliwości, wielkości anteny, mocy promieniowania i stopnia zakłóceń sygnału. Etykiety RFiD mogą występować konfiguracji RO (tylko odczyt), RW (odczyt i zapis) oraz WORM (jednorazowy zapis, wielokrotny odczyt).

W systemach pasywnych (najbardziej popularnych) czytnik emituje energię, która jest wykorzystywana do zasilenia procesora na etykiecie i umożliwienia mu transmisji lub zapisu danych. W systemach aktywnych tag radiowy wyposażony jest we wbudowany akumulator, który służy do zasilania procesora. Dzięki takiemu rozwiązaniu istnieje możliwość znacznego zwiększenia dystansu pomiędzy czytnikiem a etykietą RFID.

Czytniki RFID mogą być zamontowane na różnych urządzeniach. Mogą one być:

• zintegrowane z przenośnymi terminalami, np. Motorola MC9090-R8
• zamontowane na stałe w postaci bram kontrolnych
• zamontowane na wózkach widłowych, np. Motorola XR480

Najbardziej popularne typy tagów RFID to:

• Low Frequency - 125 kHz, typowy zasięg ok. 0,5m
• High Frequency - 13,56 MHz, typowy zasięg ok. 1m
• Ultra-High Frequncy - 865-869,85 MHz (Europa), 902-928 MHz (USA), typowy zasięg 1-3m (przy zastosowaniu anten o dużym wzmocnieniu nawet do 6m)
• Microwave - 2,4 GHz.

Ze względu na możliwości i standardy, jakie wykształciły się na przestrzeni czasu największą popularność zyskały systemy RFID wykonane w technologii HF i UHF.

Etykiety radiowe zazwyczaj występują w dwóch formach:

• tag RFID - forma etykiety zamocowanej na odpowiednim podłożu i zazwyczaj opakowanej w obudowę ochronną. Etykiety te stosowane są głównie w miejscach, gdzie konieczna jest duża odporność etykiet zarówno na działanie mechaniczne, środowiska, jak i substancji chemicznych,
• etykieta "smart label" - forma etykiety gdzie transponder RFID (inlay) jest "wbudowany" w etykietę papierową możliwą do zadruku. Etykiety te mogą być drukowane w specjalnych drukarkach, które wraz z wydrukiem umożliwiają ich programowanie (np. drukarki Zebra Technologies). Jest to wygodne i bezpieczne rozwiązanie niosące informacje w postaci czytelnej wzrokowo (opis), maszynowo (kod kreskowy) i radiowo (transponder).

Technologia RFID oferuje znacznie większe możliwości niż kody kreskowe, dlatego też coraz szybciej zyskuje na popularności. Przede wszystkim istotna jest możliwość oznakowania indywidualnym numerem każdego egzemplarza produktu, a nie jak było do tej pory, np. w systemie EAN, każdego typu (wersji) produktu. W ramach EAN wykształciła się komórka, której zadaniem było ustanowienie nowego standardu oznakowania jakim jest EPC.

Standard EPC określa protokół kodowania i przesyłania informacji oraz strukturę danych dla oznakowania pojedynczych produktów w procesie produkcyjnym i logistycznym. Ideą EPC jest oznakowanie każdego egzemplarza produktu numerem unikalnym w skali światowej. Obecnie istnieje kilka specyfikacji EPC (Class 0, 0+, Class 1), jednak największym zainteresowaniem cieszy się najnowsza specyfikacja Generation2. Zostały w niej znacznie poprawione procesy wymiany danych (odczyt wielu tagów w jednym czasie, ograniczenie wpływu interferencji radiowej, itp.), została także zwiększona pamięć danych etykiety radiowej. Oprócz grupy EPC Global prowadzone są również prace standaryzujące w ramach ISO. Obowiązujący obecnie standard ISO18000-6c jest kompatybilny z EPC UHF Gen2.

RFID jest stabilną technologią, która niesie ze sobą udowodnione korzyści biznesowe. Powinna być brana pod uwagę wszędzie tam gdzie istotne jest zwiększenie efektywności, zmniejszenie strat lub poprawa obsługi. Biorąc pod uwagę fakt, że etykiety RFID są wykorzystywane wielokrotnie, nie wymagają "kontaktu wzrokowego" z czytnikiem, mogą być czytane i zapisywane, w wielu przypadkach będą zatem nawet tańsze niż technologia kodów kreskowych, ponieważ ograniczony zostanie nakład pracy i zużycia materiałów wykorzystanych do oznakowania. Korzyści z zastosowania RFID należy zatem rozpatrywać długofalowo a nie na podstawie porównania cen jednostkowych etykiet i czytników.