start

Kod kreskowy to wzór złożony z jasnych i ciemnych kresek (pól) uporządkowanych w postaci czytelnej maszynowo. Służąc do szybkiej i bezbłędnej identyfikacji oznaczonych nim przedmiotów jest jedną z najbardziej efektywnych technik wprowadzania danych do systemów komputerów.

• szybki odczyt danych,
• minimalizacja pomyłek,
• łatwość oznakowania produktów,
• zapis w postaci czytelnej maszynowo i wzrokowo.

Kod kreskowy jest obecnie najpopularniejszą metodą automatycznej identyfikacji towarów, jednostek logistycznych i innych obiektów. Znajduje on wielorakie zastosowanie, praktycznie w każdej gałęzi gospodarki. Kody kreskowe stosowane są, począwszy od handlu detalicznego, poprzez handel hurtowy, gospodarkę magazynową, procesy produkcyjne, kontrolę jakości, rejestrację czasu pracy, przemysł medyczny i farmaceutyczny na transporcie skończywszy. Globalna gospodarka praktycznie nie może się dzisiaj obejść bez kodów kreskowych a korzyści, jakie wynikają z ich stosowania, powodują zwiększenie konkurencyjności przedsiębiorstw na globalnym rynku.

Podstawowym parametrem charakteryzującym kod kreskowy jest symbolika. Oznacza ona sposób wykorzystania kresek (znaków) kodu i tzw. spacji (przerw) do zakodowania informacji. Najbardziej popularne symboliki to: (1D) EAN-13, EAN-8, Code-128, UCC, Code39, Interleaved 2 of 5 Codabar, (2D) DataMatrix, PDF417, MaxiCode itp. Są one stosowane w zależności od wymagań aplikacji.

Dodatkowe parametry, za pomocą których opisywane są kody kreskowe to:

• znaki (dane, znaki kontrolne i pomocnicze) - różne rodzaje znaków mają różne zadanie w kodzie; mogą one przenosić informacje lub stanowić, np. zabezpieczenie poprawnego odczytu (cyfra kontrolna),
• moduł X - podstawowa wartość dla kodów modularnych informująca o wielkości kodu; jest to szerokość najwęższej kreski kodu, na bazie której budowane są pozostałe kreski (każda kreska to całkowita wielokrotność modułu X).

Niektóre zastosowania kodów kreskowych zostały ustandaryzowane w skali światowej. W takich przypadkach wskazane są konkretne symboliki (np. EAN-8 lub EAN-13) bądź wskazane jest specjalne zastosowanie wybranej symboliki i zarezerwowanie pewnych jej struktur (np. EAN-128, jako zastrzeżona forma Code128). Standardy takie obejmują zazwyczaj oznakowanie towarów konsumenckich lub oznakowanie towarów i jednostek logistycznych w łańcuchu dostaw.

Szczególnie ważne jest, aby system standaryzujący był jednoznaczny w skali świata i ten sposób był rozpoznawalny przez wszystkie jednostki łańcucha dostaw an globalnym rynku. Takie wymaganie spełnia np. standard GS1. Jednostka GS1 posiada swoje przedstawicielstwo w Polsce, które rejestruje użytkowników systemu, przydziela im zasoby numeracyjne oraz udostępnia zasady korzystania z systemu.

BCS Polska czynnie uczestniczy w pracach standaryzujących będąc członkiem wyżej wspomnianych organizacji. Pozwala nam to na dostęp do najnowszych informacji z zakresu standardów oznakowania oraz na dostęp do profesjonalnej wiedzy w tym zakresie w celu wspierania Klientów we wdrożeniach systemów automatycznej identyfikacji opartych na kodach kreskowych.

Od czasu pojawienia się pierwszych kodów kreskowych wykształciło się wiele możliwości ich tworzenia i drukowania. Kod kreskowy musi mieć ściśle określone wymiary i proporcje. Ważne są też inne parametry takie jak kontrast jasnej i ciemnej kreski, modulacja kodu, defekty itp. Wszystkie one wpływają na jakość kodu wyrażoną różnymi specjalnymi parametrami (dekodowalność, modulacja, defekty, itp). Im gorsza jakość tym bardziej utrudniony (np. dłuższy) odczyt kodu za pomocą czytnika.

W zakresie tworzenia kodów kreskowych możliwy jest wybór pomiędzy:

• edytorami etykiet z wbudowanymi generatorami kodów kreskowych,
• profesjonalnymi kontrolkami umożliwiającymi wbudowanie generatora kodów kreskowych do tworzonych aplikacji,
• wykorzystaniem drukarek etykiet (np. firmy Zebra) posiadających wbudowane generatory kodów kreskowych,
• specjalnymi czcionkami TrueType (nie zalecane ze względu na niską jakość tworzonych kodów).

Kody kreskowe mogą być drukowane praktycznie na każdym urządzeniu drukującym (drukarki atramentowe, laserowe, igłowe itp.). Jednak najlepszą jakość (dekodowalność) kodu uzyskuje się przy wydruku na drukarce termicznej. Wynika to ze sposobu druku zastosowanego w tych drukarkach. Nawet przy małej rozdzielczości jakość kodu jest nieporównywalnie lepsza.

Do odczytu kodów kreskowych wykorzystywane są specjalne głowice skanujące, które mogą współpracować z interfejsem komunikacyjnym (czytnik kodów kreskowych) lub innym urządzeniem uzupełniając go tym samym o dodatkową funkcjonalność (kolektory danych z czytnikiem kodów kreskowych).

Najbardziej znane metody odczytu kodów kreskowych to:

• odczyt liniowy CCD - linijka diod LED na przemian z diodami detekcyjnymi - diody LED generują światło a diody detekcyjne analizują odbity promień,
• odczyt liniowy Laser - laser i układ luster - punkt laserowy za pomocą lustra jest poruszany tworząc efekt linii (linie wielokierunkowe lub raster przy zastosowaniu bardziej złożonego układu luster), a dioda detekcyjna analizuje odbite światło,
• odczyt matrycowy CCD - kamera CCD wykonuje "zdjęcie" a specjalny procesor analizuje je pod kątem znajdujących się na nim kodów kreskowych.

Przy odczycie kodu istotne jest zwrócenie uwagi na możliwości danego urządzenia w kwestii odczytu danej symboliki i danej wielkości kodu. Dla każdego czytnika podawany jest diagram tzw. decode zone, który pozwala na dobór odpowiedniego czytnika do danej aplikacji pod kątem możliwości odczytu danego kodu.